Gesprekjes

’s Ochtends eet ik twee beschuitjes, een met kaas en een met hagelslag. Lauren klimt op mijn schoot en trekt een treurig gezicht. ‘Ik heb zo’n honger’ zegt ze klaaglijk. Haar vingertjes gaan naar de hagelslagjes op mijn beschuit. ‘Ik heb zo’n honger naar hagelslag mama’.

Op straat staat ze ineens stokstijf stil. Zegt ‘ik moet plassen’. Kijkt even om zich heen. ‘Zal ik het daar in het hoekje doen, mama?’

Lauren heeft het ‘kouderig’, de kiwi’s zijn ‘sappelig’, haar haartjes zijn ‘pluizelig’ en ze wil ‘swingelen’ aan de ringen in de speeltuin.

’s Ochtends gaan we samen onder douche. Ik til haar op om haar nog even goed in te zepen. Met haar benen om mijn romp geklemd zingt ze: ‘ik zit op jouw borsten, borsten, borsten’

Op Laurens slaapkamer is het een grote rommel. Ze heeft al haar knuffeldieren uit de speelgoedton getrokken en door de kamer gegooid. Ik vertel haar dat ze de beesten weer terug in de ton moet stoppen. Ze kruipt in een hoekje van de bank en trekt een fleecedekentje om zich heen. ‘Nee’ zegt ze beslist. ‘Jij moet mij de rust laten’.

  1 comment for “Gesprekjes

  1. marlinde
    22 mrt ’10 at 7:01

    Ik heb ook honger naar hagelslag!!:)
    Heerlijk om weer even mee te genieten van Laurens mooie uitspraken. Eigenlijk veel leuker als ze hun eigen taal nog maken in plaats van alles goed uit te kunnen spreken wat nu bij Anna-lynn meestal het geval is. Het blijft allemaal te wijs klinken uit zo’n klein mensje!!Wel noemt Anna-lynn zich zelf nog steeds Alla-Lynn. Nu ze naar school gaat (ja, ja…) vroeg de juf aan ons, ‘heet ze echt Alla(h)-lynn?’ Hier in dit moslimland natuurlijk niet bepaald gepast!:)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.