Wat een bak

blauwe envelopWe kregen een brief van de belastingdienst, of we 400 euro terug konden betalen omdat wij in 2008 teveel kinderopvangtoeslag hadden gehad. Ik schrok me een hoedje en snapte er niks van, maar toen ik het blad van de beschikking omsloeg zag ik dat de belastingdienst een foutje had gemaakt: ons verzamelinkomen stond op 20.000 meer dan het was.

Misschien zijn er mensen die na het lezen van de woorden belastingformulier, beschikking en verzamelinkomen al zijn afgehaakt, maar voor wie nu nog leest ga ik het een beetje ingewikkelder maken. Twee dagen later kregen wij namelijk wéér een brief van de belastingdienst, dit keer met de melding dat wij 200 euro zouden ontvangen omdat wij te weinig kinderopvangtoeslag hadden gekregen in 2008. Het verzamelinkomen op de achterkant klopte nu wel, dus wij haalden opgelucht adem.

Lag er de volgende dag weer een brief van de belastingdienst in de bus. In die brief werd uitgelegd dat wij 400 euro teveel hadden ontvangen, en 200 euro te weinig hadden ontvangen en dat wij nu dus nog 200 euro moesten betalen. Onderaan de brief bungelde een uitnodigende acceptgiro. We waren eerst een poosje stil van verwondering over de stompzinnigheid van ons belastingstelsel, en toen waren we een poosje heel verdrietig omdat we nu weer aan zo’n touwtrektraject met de belastingdienst moesten beginnen, en toen waren we een poosje heel strijdlustig.
En toen ging Ak bellen.

Maar dat ging niet helemaal goed.
Wat er precies mis ging weet ik niet, maar uit zijn onsamenhangende verslag maakte ik op dat hij boos was geweest. ‘Je wílt niet boos worden’ legde hij uit. ‘En je neemt je ook voor om niet boos te worden. Maar al na twee minuten komt er stoom uit je oren.’
‘Je bent niet aardig genoeg’ zei ik.
‘Ik ben wél aardig genoeg’ zei hij.
‘Is het nu opgelost dan?’ vroeg ik uitdagend.
‘Nee, natuurlijk niet. Ze wist bij voorbaat al welk antwoord ze wilde geven en was niet van plan onze brieven erbij te pakken.’
‘Je bent niet aardig genoeg’ concludeerde ik.

Nu mag ík morgen bellen. Ik heb al verschillende rollen gerepeteerd. De hulpeloze vrouw, de geschrokken moeder, de pittige zakenvrouw. Maar voorlopig denk ik dat ik kies voor de insteek met humor. Zoiets:
‘Goedemorgen, u spreekt met de belastingdienst, waarmee kan ik u helpen’
‘Goedemorgen, ik heb een heel grappig geval voor u, moet beschikkingsnummers x en y er maar eens bij pakken.’
Vanaf daar kan het alleen maar beter gaan, en ik stel me zo voor dat we dijenkletsend het gesprek af kunnen ronden. ‘Wat een bak’ zal zij tijdens de lunch aan haar collega’s vertellen, want dit soort dingen moet je nu eenmaal delen.

En wat er ook gebeurt:
Ik wil niet boos worden. En ik zal niet boos worden.

  18 comments for “Wat een bak

  1. carin
    8 feb ’10 at 0:48

    adem in……. adem uit………

  2. Alice
    8 feb ’10 at 9:41

    En…heb je alle moed al verzameld om te bellen, of sta je nog steeds in de wacht?

  3. roel
    8 feb ’10 at 12:47

    Een huisgenoot van mij heeft laatst zon ingewikkelde brief terug geschreven aan de belastingdienst dat ze hem weer een brief stuurden met : wegens de complexiteit van u bezwaar kennen we dit toe. Misschien moet je dat proberen.

  4. Anneloes
    8 feb ’10 at 13:08

    We verwachten natuurlijk een uitgebreid verslag van je telefoongesprek Dorieke!!! Meestal handel ik dat soort dingen ook af, Michiel laat zich veel te makkelijk afschepen…

    @ Roel: wow dat is wel een goeie!!!

  5. dorieke
    8 feb ’10 at 13:31

    @Roel: echt?? Respect! Dat moeten wij ook doen, ik weet zeker dat Ak het kan.

    Ik heb trouwens inmiddels al gebeld, maar nu moet ik er een beschikking bij zoeken uit april 2008. Ze prikken bij de Belastingdienst feilloos door naar je zwakke plek ;-)

  6. Alice
    8 feb ’10 at 13:49

    Hebben jullie ook een administratiesysteempje a la een hele grote stapel met papieren die wel eens belangrijk kunnen zijn?

  7. susan
    8 feb ’10 at 14:07

    wow…zelfde geval hiero…we hebben ze elke dag aan de telefoon…gezellig. Makkelijker kunnen ze t dus niet maken…

  8. Trienke
    8 feb ’10 at 14:51

    Die eikels!

  9. Els
    8 feb ’10 at 15:49

    Roel; ik geloof je niet.

    ;)

  10. Bert
    8 feb ’10 at 18:13

    Zomaar een ideetje; koop een map. Op de rug zet je BELASTINGEN. Binnenin een aantal tabbladeren alsvolgt:
    Aangifte
    Zorgtoeslag
    Kinderopvangtoeslag enz.
    Komt er iets binnen van de belastingdienst, dan direkt op de goede plek in de map opbergen. Doe dit ook voor VERZEKERINGEN, SALARIS enz. en je bent van veel zoek ellende verlost. Dit heb ik je trouwens tijdens de opvoeding al heel vaak voorgehouden.

  11. axel
    8 feb ’10 at 18:16

    conclusie: opvoeding mislukt…

  12. Priscilla
    8 feb ’10 at 18:43

    Als ik ook een tip mag geven: laat je niet verleiden om met al je mappen (of stapel papieren… ;-)) naar het belastingkantoor te gaan. Dat is niet goed voor je geduld, vertrouwen in ons belastingstelsel of vertrouwen op de intelligentie van degene die aan de balie zit… Dat laatste kan nl. heel discutabel zijn… (wij hebben vorig jaar met onze mappen aan de balie gestaan… en allebei een halve dag gestuiterd…van verbazing). Overigens was het probleem daarna nog niet opgelost en nu nog steeds niet…

  13. Els
    8 feb ’10 at 19:18

    Ik bedoelde dus; Roel vertel even echt precies hoe het gegaan is en wie er wat schreef en wat de belastingdienst toen zei enzo.

    Maarruhh PaHam: Mijn ouders hebben ook vergeefs getracht mij deze beginselen van een orderlijk leven voor te houden.
    Helaas ook mislukt; wij vertrouwen nu op het betrouwbare doch trage ‘laatjes-systeem’;

    We mikken alle belangrijke papieren in dezelfde la; je weet dus altijd waar ze zijn maar het duurt even voor je vindt wat je nodig hebt………

  14. jos
    8 feb ’10 at 19:26

    Gewoon dokken en het jaar erop een fictieve studie aftrekken. Particluieren worden vrijwel niet gecontroleerd daarop. Moet je wel terugbetalen dan hou je het achter de hand tot na de definitieve aanslag. Niet gaan touwtrekken met de belastingdienst. Vaak trek je aan het kortste eind.

  15. L
    8 feb ’10 at 19:57

    Ik kreeg dit jaar een brief dat ik geen aangifte hoefde te doen…(best bizar als je dat al tien jaar doet, een huis hebt en een baan en al voorlopige teruggaaf…)
    en dat van die mappen, mijn ouders hebben het me nooit geleerd, maar ik doe het wel… Da’s dus super voor Lauren en Mathis!

  16. Lilian
    8 feb ’10 at 21:21

    Hey wij hebben ook zo’n map met belastingen.

    Maar wij hebben er vast niets mee te maken, want hij is leeg :-D

    Fictieve studie aftrekken? Neuh doe maar ff niet.

    Financieel adviseur nemen, veel makkelijker, en die lost het zo op haha

  17. jos en aafke
    8 feb ’10 at 22:16

    Die fictieve studie is misschien toch niet zon goed idee. Maar niettemin zou ik wel alles uit de kast halen om mn gelijk te halen uit het ambtelijk apparaat.

  18. Wessel
    8 feb ’10 at 23:39

    Ik ken een hele goede financiële adviseur die van z’n pensioen aan het genieten is.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.