Obsessed

Ik ging lunchen met een Poolse, een Chinese en een Argentijnse. Eerst moest ik lang wachten in de kou. De wind en de sneeuw joegen om mijn oren, die nog net uitstaken boven mijn dikke oranje sjaal. Ik groette een dakloze man, en terwijl ik schuin tegenover hem stond te wachten zag ik dat hij best vaak geld kreeg en dat iemand ook haar handschoenen voor hem uittrok, maar die wilde hij niet. En toch was het lief. Ik zag ook dat sommigen helemaal niet keken. Zelf keek ik de hele tijd, maar we hadden elkaar al gegroet dus het kon.

De eerste die er ook was, was de Argentijnse. Eigenlijk was zij er al eerder dan ik, maar zij stond op een andere plek te wachten. Ons gesprek ging al van start voor we goed en wel met de neuzen tegenover elkaar stonden. Ik hoorde in geuren en kleuren hoe zij op 20 december geprobeerd had naar Rome te vliegen en hoe de sneeuw het reizen onmogelijk maakte. Ze had uiteindelijk op het vliegveld geslapen. Het idee alleen al deed mij nog dieper in mijn kraag kruipen. ‘En in Rome was het twintig graden!’ riep zij met stralende ogen. ‘Het eerste wat ik deed was mijn jas uit, mijn sjaal af en met een boekje op een bankje’.

De Chinese en de Poolse kwamen tegelijk aan. Ze keken allebei panisch tussen de spleetjes van hun sjaals door. ‘Ik herkende je bijna niet’ zei de Poolse verbaasd, en ik zei: ‘Zó lang is het toch niet geleden’, en zij: ‘Nee, maar ik dacht gewoon: wie is die mooie, slanke, niet-zwangere vrouw’ en ik zei: ‘Jaja’ en ik dacht: ‘Jaja’. En toch was het lief. Het duurde niet lang voor onze handen zich sloten rond grote bekers cappuccino. De gespreksonderwerpen waren wonderlijk divers. Van aanstaande bruiloften naar pasgeboren baby’s, van lesgeven op de universiteit naar vakanties in Madrid en van snurkende bedgenoten naar overleden opa’s. Intussen werkten we diverse bagels, muffins en stukken cheesecake weg.

En toen we bijna weggingen zei de Chinese: ‘Gelukkig ben je niet geobsedeerd door baby’s!’ In feite had ik over weinig anders gepraat, maar misschien had ze eigenlijk willen zeggen ‘Helaas ben je wel geobsedeerd door borstvoeding’, of misschien wilde ze zeggen ‘Gelukkig kun je ondanks je baby’s ook nog naar andere verhalen luisteren’, of misschien wilde ze gewoon zeggen dat ik gelukkig niet geobsedeerd door baby’s ben. En dat klopt helemaal, want ik werd volledig door iets anders in beslag genomen, en nu nóg krijg ik dat beeld niet uit mijn hoofd:

jassen uit
sjaals af
met gestrekte benen op een bankje in de zon

  7 comments for “Obsessed

  1. marlinde
    12 jan ’10 at 3:50

    Of in korte broek en shirt jou prachtige verhalen lezen?!! :) succes met overwinteren!!!

  2. Els
    12 jan ’10 at 10:22

    Neeneeneeeee breng dat beeld nou niet bij me naar boven! Ik zit met keelpijn op de bank terwijl ik daar de ijskoude buitenwereld kijk en hoop op wat temperaturen boven de 10 graden.

    Ik ben volgens mij ook niet helemaal up-to-date met de seizoenen…gisteren hoorde ik Henk Angenent op TV zeggen dat ie dacht dat er misschien wel een elfstedentocht zou komen in februari (NEE!!!) en toen zei ik hoopvol tegen Ron; ‘Hij heeft t over februari maar dan is t toch al weer soort van voorjaar’. Maar Ron keek me hoofdschuddend aan en zei stellig ‘Nee, februari is gewoon winter’

    Dus ik pak me nog even wat beter in en probeer niet aan Marlinde in korte broek of mensen op bankjes te denken..

  3. Linda
    12 jan ’10 at 20:14

    Ik wil ook naar de zon….. zullen we een SISreis maken naar M’lin om een sneeuwbal naar haar te gooien om ons te wreken op deze ‘wrijf-het-er-nog-lekker-in’-reactie? en ach dan geven we haar misschien ook wel een heeeeeele dikke knuffel….;)

  4. Liesbeth
    12 jan ’10 at 21:25

    Geweldig geschreven (vertel je me een keer op welk boek je deze stijl gebaseerd hebt?) en helemaal van toepassing op ook mijn stemming. Wat duurt de winter lang!!!

  5. Rianne
    13 jan ’10 at 10:50

    Weet je wat nog leuker is dan Doriexel elke dag bijhouden? Twee weken in het buitenland zijn en daarna elke dag twee blogjes inhalen!

  6. dorieke
    13 jan ’10 at 12:18

    Ja jij bent in de US of A geweest bofkont!! Ik wou dat jij een blog bijhield, ben superbenieuwd naar al je avonturen. Ik sprak iemand die ook op Urbana is geweest en die zei dat het eten meer leek op noodrantsoenen, maar dat het geestelijk voedsel des te beter was. Maar diegene heb je misschien wel gespot, want hij kwam voor het podium langslopen met chickenwings (kippenvlerken op z’n Hollands) toen iedereen devoot klaar zat voor het Heilig Avondmaal.

  7. Rianne
    13 jan ’10 at 13:42

    Haha! Was het ene B d H? Ik wou dat ik dat gezien had! Wat een giller. Ik vond de maaltijden ruim voldoende, maar dat kan er eventueel mee te maken hebben dat we voor het ontbijt standaard naar een gebakszaak gingen en ik een keer zelfs ‘breakfastpizza’ als ontbijt heb gehad (lees: pizza met ei, ham, etc)…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.