Oliedol

‘Er staat hier ook nog een pak oliebollenmix’. Ak doorzoekt onze voorraadkast, terwijl ik een boodschappenlijstje voor de rest van de week maak.
‘Hoeven we er dan niets meer bij te kopen?’ De punt van mijn pen hangt al boven de nog verse inkt van ‘oliebollenmix’. Maar een verontwaardigd gesnuif weerhoudt mij.
‘Natuurlijk wel! Dit is niet eens een pak van Koopmans. Bovendien, uit één pak kan ik echt niet voor twaalf mensen oliebollen bakken.’
‘Hoeveel moeten we er dan hebben? Honderd?’
‘Pakken?’
‘NEE! Oliebollen!’
‘Zoiets ja. En dit pak kan ik vanmiddag wel bakken.’ Ak zet de mix vast klaar, een flinke scheut bier erdoor, een natte theedoek erover. De kom wordt bij de verwarming gezet.

Twee uur later zijn we weer thuis, met twee grote AH-shoppers vol boodschappen. Eentje met levensmiddelen en eentje met pakken oliebollenmix en toebehoren. In de winkel had ik nog even staan twijfelen voor de zakken met supermarktbollen. 14 stuks voor 2,95. Daar kun je bijna niet voor bakken, zeker niet als je het uurloon van ons oliebollenbakkertje meerekent. Maar een voorzichtige poging om de zakken met bollen onder Aks aandacht te brengen kon direct op stevige weerstand rekenen. ‘Dááág, we gaan echt geen supermarktoliebollen kopen hoor, die smaken nergens naar.’ En direct ging de blik weer naar het schap met bruine biertjes, om precies dat flesje er tussenuit te kiezen die onze oliebollen voor Oud&Nieuw de perfecte smaaksensatie gaat geven.

Een snelle inspectie van het deeg bij de verwarming leert dat het intussen goed is gerezen, al heeft hij het met simpel blik-bier moeten doen. Het vuur staat al hoog onder de pan met olie. Ak bindt een schort om, grijpt een ijslepel en verandert voor mijn ogen in een geconcentreerde oliebollenfanaat. Als de eerste lading klaar is mogen Lauren en ik proeven. Gelukzalig happen we in de knapperige, met dikke poedersuikerlaag bedekte bollen. En nog een, en nog een.

‘Ik hoef geen eten meer’ zegt Lauren tijdens het avondeten met een paniekerige stem. In haar mondhoek glimt nog olie, op haar neusje piekt wat poedersuiker. ‘Ik ook niet’ fluister ik tegen Ak, terwijl ik mijn bord van me afschuif. ‘Wil jij nog een beetje?’ Maar ook Ak schudt zwijgend zijn hoofd.

En dan is het avond, en eindelijk is de bodem van de kom oliebollen in zicht. Ik strooi nog een flinke dot poedersuiker over de onderste laag. ‘Zo, nu eten we binnen drie uur even een pak oliebollen leeg’ zeg ik trots. ‘Snap je nou dat we wel méér dan een pak nodig hebben voor oudejaarsavond?’ zegt Ak. Zijn wangholtes staan bol van de oliebolresten, zijn jukbeenderen slaan groenig uit. Maar in zijn ogen glimt nog steeds de maniakale gloed van het obsessieve oliebollenbakkertje.

  8 comments for “Oliedol

  1. Els
    29 dec ’09 at 20:39

    Woei! Wij zijn benieuwd! Voor mij hoef je geen heel pak te bakken hoor….maar tsja; mijn echtgenoot compenseert me altijd aardig en is nu vast begonnen met het vasten-om-ruimte-te-creeeren-voor-de-oliebollen….
    Oftewel; de oudjaarsadventdagen zijn begonnen!

    (herinner me overigens nog wel van een weekendje ameland dat soms de oliebollenoogjes ietsje groter zijn dan de oliebollenmaagjes)

  2. Liesbeth
    29 dec ’09 at 22:32

    Mmm, heerlijk beschreven! Heb je daar nog een speciale pan voor nodig? Was geloof ik de reden dat wij nooit zelf bakken… wat ik ook niet zo erg vind gezien de geur en het vet in de keuken achteraf… en om manlief nou naar de schuur te verbannen (zoals mijn vader vroeger) vind ik ook weer wat zielig.

  3. Alice
    29 dec ’09 at 23:30

    Mjam, de oliebollen net uit het vet zijn het lekkerst! Ik herinner me van vroeger ook nog een stel taaie ballen bij het ontbijt op nieuwjaarsdag…zalige traditie.

  4. Anoniem
    30 dec ’09 at 4:29

    JW’s ouders hebben ook oliebollen mix meegenomen dus wij voelen ons verplicht om zelfs hier in de tropen waar men nog nooit een oliebol gezien heeft te gaan bakken. K hoop maar dat ze lekker worden gezien we het gaan proberen in een gewone pan op t vuur met olie. Bovendien heb ik ergens het gevoel dat de verwachtingen nogal hoog zijn van mensen die met smart uitzien naar hun eerste oliebol. Maar goed dat we poedersuiker hebben, maakt een hoop goed! :)

  5. Anoniem
    30 dec ’09 at 4:31

    Anonymous ben ik, marlinde!!Maar volgensmij hebben jullie momenteel niet meer vrienden in de tropen dus dat was vast al duidelijk!!

  6. jos en aafke
    30 dec ’09 at 8:48

    Ja, vers gebakken oliebollen blijven het lekkerst. Zeker na het lezen van de oliebollentest in de krant van maandag, hoef ik geen kant-en-klare oliebol meer. Trouwens, met stukjes appel erdoor heen is ook lekker. Ooit gedaan uit nood, omdat de appelflapjes mislukten en ik de appel niet weg wilde gooien. Nu het succesnummer op oudjaarsavond…

  7. Jolien
    30 dec ’09 at 13:08

    Ehm, ik geloof dat wij zo eventjes langskomen want euh… we hebben vast nog wel iets te vragen. Dat verzinnen we dan onderweg wel.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.