Return of the snowmen

Zo hé, wat een sneeuw! Het gaat de hele dag door. We stappen vandaag de auto niet in. Sterker nog, er staat een grote sneeuwpop naast onze auto, dus al zouden we willen, we zouden er een sneeuwman voor moeten omleggen, en dat vinden we nog een beetje ver gaan voor de tere kinderziel van Lauren.

Ik heb de hele ochtend hetzelfde gevoel als op een heel zonnige dag: we moeten naar buiten! We moeten genieten van die sporadische sneeuwbuien die ons land meemaakt. Sneeuwpoppen bouwen, glijbaantjes maken, sneeuwbalgevechten houden, een spijkerbroek aantrekken met een maillot eronder.

Maar als we uiteindelijk na lang inpakwerk de sneeuw instappen blijkt de werkelijkheid toch een beetje tegen te vallen. Kreeg ik vroeger ook zulke koude handen van het rollen van een sneeuwbal? Werden mijn sokken toen ook zo snel nat? Lauren en ik houden het misschien vijf minuten vol. Daarna staan we met onze neus tegen het glas te kijken naar papa, die wel stoer is en het volhoudt buiten. Hij zet een grote sneeuwbal op de grond, daarop komt een kleinere en dan een heel kleintje: er staat een sneeuwpop in onze tuin. Op zijn hoofd staat een omgekeerd emmertje, zijn armen zijn gemaakt van tuingereedschap, zijn handen van werkhandschoenen, zijn ogen van plastic aardbeien.

’s Middags gaan we met de slee naar een verjaardag. Lauren houdt zich stevig vast aan het touwtje. We glijden zomaar over de straat, er is geen auto die ons tegenhoudt. Langs de waterkant staan vijf zwijgende sneeuwpoppen.

‘Als het sneeuwt lijkt alles anders’ zeg ik tegen Ak.
‘Het is net alsof je de wereld een beetje hebt terug veroverd’ vindt hij. ‘Er zijn geen auto’s die je omver rijden, en lopend kom je het snelst vooruit’.

Lachend kijken we naar Lauren, die zo serieus met haar beentjes naar voren zit, haar handjes om het touw geklemd. Achter haar doemt weer een sneeuwpop op. Dat is nu al de achtste die ik tel. Ik denk aan de pop naast de auto, de pop in de tuin, de poppen langs de waterkant. Ak, je hebt het mis, niet wíj hebben de wereld terug veroverd. Vandaag is het the victory of the snowmen.

  5 comments for “Return of the snowmen

  1. Lilian
    20 dec ’09 at 21:29

    toch leuk he, hoe lekker papa’s kunnen spelen in de sneeuw ;-)

    Weet je wat ik een nog grotere tegenvaller vind? Vroeger dweilde mijn moeder achter ons aan, nu mag ik achter de kinderen aandweilen. Buiten is het zooooooooo romantisch nu, totdat je binnenkomt en de natte spullen uittrekt.

    Maar lekker he? Vind het wel super hoor! Hier een dikke laag (gemiddeld nu 30 cm, op de omhoog geblazen plekken ga ik tot de knieeen erin (kooooouuuuuuuuuuuuddddd in de laarzen)

  2. Els
    20 dec ’09 at 22:04

    Brings back memories die titel:
    http://www.davecarlson.net/funny/calvin-hobbes.htm

    Daar kan Ak vast nog een puntje aan zuigen! (of op oefenen!)

  3. Alice
    20 dec ’09 at 22:22

    Ik vroeg me vandaag al af of jullie van die ultieme sneeuwpret hadden gehad! Ed en ik zijn vanavond gaan sleeen in het Kronenburgerpark, op kartonnen (platgedrukte) dozen de hellingen af: dolletjes. Maar voor een sneeuwpop hadden we het geduld niet: dus way the go Ak! Heb je ook een snapshot van de frosty snowman in de tuin?
    Ik herinner me nog een foto van een sneeuwman in onze tuin met zo’n rode doek omgeslagen en een tak in zn hand.

  4. dorieke
    20 dec ’09 at 22:36

    30 centimeter?? Sjonge, ik vond die 15 cm die we hier hadden al een geweldig pak. Maar het sneeuwt nu weer, dus misschien halen we jullie nog wel in. Ik las dat er in Friesland dorpjes zijn die nog net niet afgesloten zijn van de buitenwereld, maar het scheelt niet veel. Uiteraard was er een weeralarm én een verkeersalarm, en er waren ook auto’s die zo ingesneeuwd waren dat ze niet meer vooruit kwamen (je zult er maar in zitten met een paar kinderen op de achterbank…).
    Alice, dat kartonnetje-sleeën klinkt heel avontuurlijk (en leuk!), maar kreeg je niet gewoon een ijselijk koud achterwerk??

    @Els: we hebben weer even erg hard gelachen om Casper en Hobbes, bedankt voor de link!!

  5. Alice
    21 dec ’09 at 9:57

    Ik mocht voor de verandering mijn oerlelijk (maar warme en lange!) winterjas aan van Ed, dus nee, geen koud achterwerk…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.