Een platte kop

Om één uur ’s middags ben ik helemaal uitgeteld. Lauren heeft de hele ochtend met een vriendinnetje gespeeld. Ze hebben al het splinternieuwe speelgoed van Lauren uitgeprobeerd. Op elke vierkante centimeter van de kamer ligt wel iets: een beestje van little people, een krijtje, een duploblokje, het speentje van een pop. Op de eettafel staan de restanten van de lunch, de borden zijn rondom bezaaid met hagelslagjes en er staan twee half leeggedronken bekers melk. Op de bank staat een wasmand met een enorme berg wasgoed. En als ik om me heen kijk kan ik maar een ding denken: ik duik tegelijk met Lauren mijn bed in, en ga deze rommel pas te lijf als ik uitgeslapen ben.

Maar het is ons niet gegund. Net als ik Lauren optil om haar naar bed te dragen gaat de bel. Door het raam van de voordeur zie ik al wie het is, en mijn hart zakt in mijn schoenen. De zuster van het consultatiebureau. Wat komt die nou doen? Met tegenzin doe ik de deur open. De zuster steekt direct formeel haar hand uit. ‘Ik kom voor de intake. Ik heb een berichtje op uw voicemail achtergelaten.’
‘Voicemail?’ vraag ik verbaasd. ‘Ik wist helemaal niet dat we een voicemail hadden.’
Ze kijkt nog een keer op haar mapje met het overzicht en stapt dan kordaat naar binnen. ‘Komt het even uit?’
‘Eh… ‘ stamel ik. ‘Het is wel een beetje een zooi in huis’
‘Oh dat geeft niks’ antwoordt ze ferm, en direct stapt ze achter me langs de gang in.

De ene na de andere vraag wordt op me afgevuurd. Geboortedata, erfelijke ziekten, wie er precies een bril draagt aan beide kanten van de familie, of we vitamine D en K geven, welke religie we aanhangen. Mijn hoofd tolt een beetje, ik ben gewoon zo moe. Mag ik niet even slapen? Ze vraagt hoe het met mij gaat.
‘Goed’ antwoord ik. ‘Maar nog wel moe’.
‘Oh daar merk je helemaal niks van’ lacht ze. ‘Je komt zo energiek over’.
‘Moet je me eens zien in normale doen’ zeg ik slapjes. ‘Dan ben ik helemaal all over the place’.

En dan Het Onderwerp: hoe leg je je kind in de wieg. Want waar het twee jaar geleden nog belangrijk was om de baby na elke voeding op zijn andere zij te leggen is dat nu strikt verboden. Je kind moet op zijn rug slapen. Maar inmiddels heeft één op de vijf kinderen therapie voor de behandeling van een plat achterhoofd. Dus dat moeten we ook zien te voorkomen.
‘Ik let er heel goed op dat hij geen plat hoofd krijg’ zeg ik ernstig. ‘Soms leg ik hem ’s nachts op zijn zij’.
Ow, dat is duidelijk niet het goede antwoord.
‘Als je hem dan perse op zijn zij wil leggen, dan moet je dat overdag doen en niet ’s nachts.’ En dan: ‘Haal de baby maar even’.
Ik haal Mathis uit zijn bedje. ‘Lekker ventje’ fluister ik in zijn oor. De zuster bekijkt zijn hoofd aandachtig. De ene kant, de andere kant. Hij kijkt een paar keer naar rechts. ‘Ja’ zegt ze dan. ‘Zijn hoofd is links al afgeplet.’
‘Maar ik let er heel goed op!’ roep ik uit.
‘Nee, ik zie het toch, kom maar hier dan kan ik het je laten zien.’
Ik haal mijn schouders op. ‘Ik geloof je wel’.
Ze schudt haar hoofd. ‘Wat zullen we doen? Het nog een weekje aankijken? Dan kom je volgende week naar het bureau en eventueel beginnen we met fysiotherapie.’
Ja dáág, denk ik bij mezelf. Ik gris Mathis uit haar handen en bekijk zijn achterhoofd. En nog een keer. Ik zie écht geen afgeplette kant. ‘Ik zie het niet’ zeg ik. Ze komt naast me staan. Ik herhaal: ‘Ik zie het gewoon niet. Sorry, maar volgens mij is het niet zo’.

De rest van het gesprek verloopt wat geforceerd. We lachen nog een paar keer naar elkaar, alsof het er niet toe doet dat ik mij zojuist opstandig tegen Het Gezag heb gekeerd. Ze gaat me een foldertje toesturen met tips om een plat hoofd te voorkomen. Ik zeg toe dat ik er gebruik van zal maken. Als ze vertrekt zegt ze dat ze er zelf wel uitkomt, dan hoef ik niet op te staan. Even later fietst ze voor het raam langs. Ik kus Mathis op zijn platte kop. Zo, nu eerst een tukje.

  20 comments for “Een platte kop

  1. Karina
    14 sep ’09 at 18:28

    Ik heb beide kinderen altijd na iedere voeding om en om op de zij gelegd, zeker de eerste 2 maanden. rolletje in de rug en rolletje tegen de buik.
    Rik sliep zelfs na 8 weken op z’n buik (ja, oh, foei), maar hij sliep zo het beste en is nog steeds een ras echte buikslaper.
    Ik vind dat ze helemaal doorgeslagen zijn als het om wiegedood gaat.
    Voor mijn kids dus geen afgeplette kop en…. ze leven nog steeds :-D

    Het belangrijkste wat ik heb geleerd van het consultatiebureau: “trek je er vooral niet teveel van aan.”

  2. Els
    14 sep ’09 at 19:27

    Ik heb al zo’n foldertje thuisliggen hoor Door; mag je zo hebben! ;)

    Ik geloof namelijk nog alles wat die mensen zeggen heb braaf haar ‘niet-voorkeurskant’ gestimuleerd totdat ze ook nar links keek….ach ja…beginnende moeder..

    Alhoewel bij Lotte dr kdv er daarom een ventje met een helmpje loopt en dat ziet er dus wel wat zielig uit als je anderhalf bent.

  3. Linda
    14 sep ’09 at 20:50

    consternatiebureau!!!!

  4. Anoniem
    14 sep ’09 at 21:37

    Hoi Dorieke,

    Ken je me nog uit Nijmegen (VGSN)?
    Ik geniet al heel lang stiekem van je weblog (via, via, via gehoord… ;)) Wat schrijf jij leuk zeg! En zo herkenbaar. Heb zelf inmiddels ook twee schatjes: David van 2 en Hanna van 7 maanden. Met het consultatiebureau heb ik dus ook de nodige ervaring. Bij Hanna waren ze er eveneens een blauwe maandag van overtuigd dat haar hoofdje afgeplat was. Nooit iets mee gedaan; het meisje is prachtig en rolt en kruipt alle kanten op. Ooit ben ik heel boos en vol consternatie vertrokken, nadat ik een uur met een kleine, blote Hanna moest wachten op de verpleegkundige. Hanna moest inmiddels heel hard huilen, toen kreeg ze ook nog een prik. De verpleegkundige had vervolgens allemaal “tips” hoe ik haar kon troosten. Alsof een moeder dat niet weet!!!!Oftewel: bij het consultatiebureau knik en glimlach ik keurig mee en ‘moeder’ daarna weer lekker verder op mijn eigen manier ;)

    Geniet maar erg van je twee mooie kinderen!
    Enne… ik blijf deze leuke weblog volgen, hoor :)

    Groeten Martineke (Poppe-van Duuren)

  5. Alice
    14 sep ’09 at 21:43

    We hadden het er van t weekend nog over! Mathis had zondag nog een perfect gevormd koppie, dus die vrouw van het consultatiebureau ziet spoken! (sinds wanneer mogen die trouwens onaangekondigd langs komen? Jullie hebben namelijk geen voicemail!)

  6. Liesbeth
    14 sep ’09 at 22:03

    Het ergste vind ik nog ‘haal de baby maar even’. De toon ook! Zomaar midden uit zijn fijne slaapje halen! Als je dit van tevoren had geweten had je wat kunnen plannen, maar nu… Een schematisch en gestructureerd persoon als ik (nee ik weet het, dat kan niet met borstvoeding, en überhaupt niet met een kind) had dit nooit getrokken zeker niet als kraamvrouw. Dus: je hebt je kranig geweerd Door :)

  7. Anneloes
    14 sep ’09 at 22:10

    Ruben heeft ook om en om op zijn zij gelegen! En een perfect bolletje :) tot een maand of 2,5/3. Vanaf die tijd lag hij op zijn rug en draaide netjes zelf zijn hoofd om en om.
    En…hij leeft nog steeds en heeft een mooi bolletjes :)

  8. Anneloes
    14 sep ’09 at 22:10

    oke het is kennelijk al laat…ik typ dubbel en verkeerde woorden….

  9. dorieke
    15 sep ’09 at 9:49

    Hé Martineke, wat leuk om jou hier tegen te komen!! Ik had (ook weer via-via ;-)) al eens gehoord dat je twee kindjes hebt – we zitten een beetje in hetzelfde schuitje als ik het zo hoor :-).

    En bedankt voor de geruststellingen, want ik moet eerlijk bekennen dat ik wel heel kordaat heb gereageerd toen de zuster hier was, maar toen ze weg was had ik zin om een potje te huilen en ’s avonds zei ik steeds panisch tegen Ak ‘hij ligt wéér naar de verkeerde kant te kijken’. Maar Ak zag ook echt niks aan zijn hoofd, volgens hem is het gewoon beleid om tegen elke moeder te zeggen dat haar kind een plat hoofd krijgt.

  10. Karina
    15 sep ’09 at 10:08

    Ze voeren bij het CB gewoon een algeheel beleid “Hoe maak ik moeder zo onzeker mogelijk”, krijgen ze vast voor iedere moeder die instort een bonuspremie. Maar je mag Allard wel een keerje lenen hoor, die is namelijk heel goed in het nerveus maken van anderen, met name CB-medewerksters :-D

  11. Marijke
    15 sep ’09 at 11:01

    Wat een onzin zeg. Alsof hij niet sowieso regelmatig van zij wisselt om ook aan de andere borst te drinken..
    Moet zeggen dat ik al wel heel veel kindertjes met afgeplatte hoofdjes heb gezien, zit meestal aan de achterkant. Maar als ik ze dan na een half jaar weer zag met wat haar zag dat er normaal uit. Heb ook mijn eigen hoofd wel eens goed gevoel en dat is toch ook behoorlijk afgeplat op bepaalde plekken..

  12. Marieke
    15 sep ’09 at 11:29

    Die helmpjes zijn verkrijgbaar in allerlei leuke printjes en ze hoeven ze maar een jaar op… 23 uur per dag, dus je hebt een uur om leuke foto’s zonder helmpje te maken.

    Wat betreft fysio. Dat is ook zo leuk, moet je net zorgen dat ie niet slaapt of hongerig is en dat dan precies op het moment als de fysio langs komt. En dan is ze er, zwengelt wat aan zn armpjes en beentjes, legt em een keer op z’n buik en geeft wat tips en soort van oefeningen, die je alweer vergeten bent als ze de deur weer uit is. Maar Jurre heeft dankzij de geweldige therapie geen plat hoofd, geen voorkeurshouding en overstrekt zich niet meer.
    Hoewel ik gewoon denk dat we het door het wat tijd te hebben gegeven hij er vanzelf overheen is gegroeid.

    En ik ken dat. Sta je boven zn wiegje en ligt ie weer de verkeerde kant op. Ook al draai je zn koppie hij draait gewoon terug. Hoewel de week daarop deed ie dat precies de andere kant op..

  13. Liesbeth
    15 sep ’09 at 11:35

    Sommige mensen zijn wel héél negatief over CB’s en dat vind ik onterecht, maar misschien heb ik zelf geluk gehad en beroepshalve heb ik ook geen slechte ervaringen. Bij Thijs ben ik ook een tijdje heel panisch beziggeweest om als hij in slaap was gevallen ’s nachts z’n hoofdje om te draaien… Ik denk dat het goed is om er vanaf het begin op te letten dat je ook af en toe andersom verschoont enzo, omdat je dat toch vaak automatisch steeds op dezelfde manier doet, en als je dat doet komt het meestal allemaal vanzelf goed.

  14. dorieke
    15 sep ’09 at 12:18

    Mee eens Liesbeth, ik vind ze over het algemeen best aardig en deskundig, en bij Lauren heb ik ook wel van hun adviezen gebruik gemaakt. Maar bij die vrouw van gisteren (ook een vriendelijk mens hoor, al lijkt ze door dit stukje een enorme feeks :-)) kreeg ik echt het gevoel dat ze gewoon op zoek was naar iets wat er mankeert. Doordat Ak en ik nu meer ervaring hebben geloof ik gewoon niet meer alles wat ze zeggen, bij Lauren heb ik gezien dat alles wel op z’n pootjes terecht komt. Vitamine D en K geven we ook niet, ik geloof gewoon niet dat de borstvoeding niet voldoende vitamines bevat (en het lezen van wat onderzoeken heeft die mening alleen maar versterkt). Maar je durft soms bijna niet je eigen beslissingen te nemen omdat je ‘toch het beste voor je kind wilt’. Intussen varen de fysiotherapeuten en de farmaceutische industrie er wel bij. Misschien zit daar wel een leuke lobby achter…

  15. Marijke
    15 sep ’09 at 12:20

    Ik heb wel goede ervaringen met het CB. Vooral de adviezen over borstvoeding na 6 maanden hebben me erg geholpen. Maar je hoort natuurlijk wel gekke dingen, maar ach ik hoor en zie ook wel hele gekke dingen van huisartsen, gynaecologen en verloskundigen.

  16. Karina
    15 sep ’09 at 16:02

    Ik ben dus wel negatief over het CB in z’n algemeenheid (de goeien daargelaten), wij hadden een aardige arts, maar de verpleegkundige was echt een ramp (en laat je die nou net het vaakst treffen). Bij Dorien ben ik nog nooit de deur uitgegaan zonder dat er een opmerking was gemaakt over haar tengere figuurtje (kan dat kind toch ook niks aan doen) en bij Rik moest ik juist weer oppassen dat hij niet te dik werd, maar de grap was nou net dat ie helemaal niet te dik was. O ja en hij was wat aan de kleine kant….. (ik weet niet wat ik daar aan zou moeten doen). Frustratie te over hier dus, maar ik snap ook wel dat er ouders zijn die er wel wat aan hebben of het misschien gewoon hebben getroffen met het CB. Ik heb gewoon altijd mijn eigen weg gevolgd, dat durven veel ouders tegenwoordig niet meer. Het moet allemaal ‘verantwoord’ zijn. ;-)

  17. Janneke
    15 sep ’09 at 17:06

    Ach het Cb…Ik heb ook niet zo positieve ervaringen helaas.
    Bij Hanna hebben ze mij een hoop meer stress opgeleverd dan nodig was met de oneindige stroom aan doorslaap tips.
    Het kostte mij toen veel mij tijd om te ontdekken dat ik het zonder cb wel prima kon.

    En over hoe te slapen, daar heb ik mij bij Femke lekker niets van aangetrokken. Het meisje heeft heerlijk vanaf dag 1 op haar buik geslapen en is de beste slaapster ooit! Of die twee dingen met elkaar te maken hebben weet ik niet, maar ik heb in ieder geval heel goede ervaringen met negeren van cb adviezen en afgaan op mijn eigen instinct.

    Succes ermee Dorieke! Ik vind het super sociaal van je dat je die vrouw sowieso binnen hebt gelaten. Ik had haar geloof buiten laten staan met de mededeling dat het nou slaap tijd is in het belang van moeder en kinderen.

    Als het cb je ergens mee kan helpen of onzekerheid weg kan nemen is dat super, maar het is helemaal goed als je daarbij zelf het gevoel van controle kan blijven houden.

  18. Anneloes
    15 sep ’09 at 19:28

    Ik heb juist een leuke verpleegkundige. Als je kind het goed doet, hoeft het van haar nite allemaal volgens het boekje en mag je dus zelf als ouders bepalen wat je goed vind voor je kind…

    Maar de arts….tja….als ze niks over Ruben te klagen heeft, dan geeft ze ons wel comentaar als….”volgende keer iets eerder!” Terwijl ze zelf dan een kwartier in gesprek is en wij maar zitten te wachten?!!!! Dus die moet altijd negatief zijn!

    Maar de verpleegkundige is wel aardig! Dus wij hebben om en om een goede en slechte ervaring met het consultatiebureau! Heb wel veel meer aan ze dan aan onze huisarts :s

  19. Priscilla
    16 sep ’09 at 21:45

    Pffffff… Nou… Josephine slaapt vanaf het begin al lekker op haar buik (wel met een aerosleeper, ideaal) en op het consultatiebureau heb ik me maar een beetje van de domme gehouden… Bij mij werd tijdens de intake gezegd (want ons lieve kindje lag in de box te slapen, tssss) dat ik haar wel te slapen moest leggen in haar wiegje, want ze moest het verschil leren tussen een plek om te slapen en een plek om te spelen (anderhalve week oud…). Toevallig had ik geen zin om iedere keer de trap op en af te lopen, zeker niet net na de bevalling!

  20. Anneloes
    17 sep ’09 at 10:46

    Ik ben met een maand of 3 begonnen met Ruben echt in bed te leggen als hij ging slapen….voor die tijd sliep hij heerlijk op de arm…in de box…waar hij maar in slaap viel!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.