Overtje

Lauren wordt in paniek wakker. ‘Wat is er?’ vraag ik bezorgd als ik haar kamertje binnen kom. Het duurt even voor er iets zinnigs uit komt.
‘Overtje’ huilt ze.
Inmiddels weet ik dat ze dan haar dekentje over wil. Ik trek het dekbedje recht en wil haar lekker onderstoppen. Maar ze trapt de deken direct wild van zich af en schudt ‘Nee, nee, nee!’.
‘Wat wil je dan?’ vraag ik nog eens.
‘Andere overtje!’ is het eenvoudige antwoord. Ik heb alleen echt geen idee wat ze bedoelt.
‘Wil je het dekentje van de pop?’ probeer ik. Weer een wild nee-schudden.
‘Bedoel je een van die witte doekjes?’ Ja, knikt ze, maar als ik kom aanlopen met een hydrofiel luier blijkt het toch helemaal niet wat ze bedoelde.
‘Nou, dan geef ik het op, ik weet niet wat je bedoelt. Ga maar weer lekker slapen.’
Ik doe een poging om op te staan en weg te lopen, maar de huilbui met dikke tranen weerhoudt me.
‘Maar wat is er dan toch meisje?’ vraag ik nog eens. Huilend klinkt het: ‘Andere overtje!’
Ik roep Ak erbij. ‘Weet jij wat ze bedoelt?’ Hij loopt hetzelfde rijtje af als ik. Voegt nog een spuugdoekje en een kussensloopje toe aan zijn repertoire. Maar steeds is het antwoord ‘nee’, en de kleine dame wordt steeds verdrietiger. In gedachten doorloop ik nog een keer alle mogelijkheden.
‘Bedoel je dat dekentje met die witte sterretjes?’
Er breekt direct opluchting door op haar gezicht. ‘JA!’
Het dekentje met de witte sterretjes is een omslagdoekje van Mathis. Hij heeft vandaag steeds in dat dekentje gelegen als hij in de kamer was. Ik haal het op en leg het lekker over Lauren heen. Haar duimpje verdwijnt met een gelukzalige glimlach in haar mondje. Een paar seconden later is ze al vertrokken.

Ja dus wel soort van… lief, maar de nachtelijke opdrachten worden er op deze manier niet makkelijker op. Met ook nog een minimensje dat ’s nachts melk wil tanken lopen Ak en ik overdag rond alsof er een grote dikke geluids- en informatiewerende bubbel om ons heen zit. En we hoeven onszelf niet voor de gek te houden: dat duurt nog wel een paar maanden. Laten we het voorlopig maar een beetje gezellig maken in die bubbel. Met een kaarsje erbij en een glaasje wijn.

  3 comments for “Overtje

  1. Lilian
    2 sep ’09 at 21:24

    Oh ja… Soms zo fijn om de realiteit te lezen. Zet je weer met beide benen op de grond.

    Maar er is hoop, over een paar maand is het over ;-)

  2. Liesbeth
    3 sep ’09 at 8:38

    ’t Is inderdaad heel schattig, maar… veel sterkte met de gebroken nachten!!

  3. Karina
    3 sep ’09 at 12:39

    Heel herkenbaar! Nou was en is Dorien altijd een hele goeie slaper geweest, maar Rik maakte dat in z’n eentje dubbel en dwars goed. We hebben echt wel eens een poosje op ons tandvlees gelopen. Maar ach, wat zal ik zeggen…… het meeste vergeet je weer gauw als het over is.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.