Bellen

‘Bel jij die man van de bamboe dan even om voor vanmiddag een afspraak te maken?’
‘…’
‘Door?’
‘Waarom bel jij hem niet even, hij heeft jou al vaker gezien’
‘Hij heeft jou ook gezien. Kom op, bel hem even’
‘Nee ik wil niet. Jij kunt hem ook wel bellen’
‘Ik heb het gevoel dat ik alles alleen moet regelen hiervoor’
‘Ach dat is niet waar. Ik heb ook vanalles geregeld. En meegedacht. Ik geef tenminste toe dat ik niet durf te bellen, maar jij durft ook niet’
‘Ah, bel hem gewoon even, ik ben bezig met graven’
‘Ik wil niet. Ik ben hoogzwanger.’
‘Nou dit is dan een van de weinige dingen die je nog wel kunt.’
‘Oeps, ik voel een wee’
‘Bel hem’
….
….
‘Ik mail hem wel’

  9 comments for “Bellen

  1. Bert
    8 aug ’09 at 17:30

    Ik zag dat niemand reageerde, want het is ook een niet helemaal te volgen. Jullie twee, met zoveel belervaring in binnen- en buitenland, kunnen toch wel een afspraak maken met die man van de bamboe. Of spreekt hij alleen Indonesisch?
    Of is het niet koosjer? Hoe is dit afgelopen?

  2. Ronney
    8 aug ’09 at 18:43

    het wordt tijd dat Lauren leert bellen; dan heb je een eigen secretaresse in huis!

  3. dorieke
    8 aug ’09 at 19:10

    Hahaha, inderdaad! Nou iedereen is toch wel bekend met het fenomeen ‘bel-angst’? Voor mijn werk durf ik het meeste nog wel, maar privé ben ik er geen held in en Ak ook niet. Normaal verdelen we het eerlijk: hij voert alle onderhandelingen via marktplaats en ik handel telefoontjes af als UPC, de belastingdienst of de gemeente. Maar de man van de bamboe… die een beetje vaag is… dat durven we allebei niet zo goed :-). Inmiddels heeft Ak hem trouwens gebeld, hebben we de bamboe afgehaald en staat het zelfs al achterin de tuin! (Ak eheft vandaag heeeeeel hard gewerkt). Onze tuin gaat er steeds mooier uitzien!

    Nog even over bel-angst trouwens: het allerengste wat ik ooit heb gedaan was meneer Eilander bellen. Hij had toen ik na een vrachtwagenongeluk in het ziekenhuis lag beloofd dat ik een keer met hem mee mocht op vakantie naar Schiermonnikoog, waar hij en zijn vrouw een huisje hadden. En toen ik dat vertelde aan een vriendinnetje van de middelbare school had die er direct oren naar. Dus werd ik gepusht om hem te bellen en te vragen of we die zomer mee mochten. Ik kende hem nauwelijks!! En het was waarschijnlijk een aanbod uit beleefdheid! Dus wat zal hij overvallen zijn geweest toen ik ineens (na enig aandringen van mijn moeder) aan de telefoon hing met mijn verzoek. Die zomer gingen dat vriendinnetje en ik een week mee naar Schiermonnikoog. Achteraf ben ik wel benieuwd hoe meneer Eilander en zijn vrouw, toen zestigers, dit hebben gevonden…

  4. Karina
    9 aug ’09 at 13:41

    …. ik zou zeggen, bel ze even! ;-)

    Wij hebben dat bel-angst probleem gelukkig niet. Ik wel (lang leve de mail, op de één of andere manier is dat minder eng), maar Allard belt echt zonder blikken of blozen iedereen van eng mannetje tot langdraderig vrouwtje.

  5. dorieke
    9 aug ’09 at 17:15

    Ow dat lijkt me echt perfect, zo’n belheld als man!!

  6. Marieke
    9 aug ’09 at 20:13

    Heel herkenbaar die bel-angst. Zowel Luuc als ik zijn er heel goed in om vervelende telefoontjes voor ons uit te schuiven. Wij doen et om en om en herinneren elkaar er goed aan wie het allerengste telefoontje als laatste heeft gedaan.

    Ken je ook dat gevoel dat je opgelucht bent als er niet opgenomen wordt, maar je je dan weer realiseert dat je nog een keer moet bellen en opnieuw je moed bij elkaar moet schrapen?

  7. Karina
    9 aug ’09 at 20:23

    Misschien valt mijn man juist wel in die categorie ‘enge personen om te bellen’…. tenminste voor sommigen ;-)

    Maar ik moet hem nageven, op momenten dat ik uit pure frustratie degene aan de andere kant van de lijn wel door het telefoondraad wil trekken, blijft mijn man nog altijd heel netjes politiek correct en geduldig de onwillige/onnozelle/domme gans/lui zwijn (doorhalen wat niet van toepassing is) te woord staan. Kijk dát is dus echt niet aan mij besteed, al kom je bij sommigen verder met een ordinaire scheldpartij of wat stevige dreigementen :-D

  8. Alice
    9 aug ’09 at 21:03

    Ik heb geen angst om te bellen, maar ga dan ook een ordinaire scheldpartij niet uit de weg ;-)

  9. Ronney
    9 aug ’09 at 22:08

    Hmm, ik denk altijd “Liever bellen dan gebeld worden”, ten minste als het om bedrijven enzo gaat.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.