Glazenwasser

Net als ik mezelf gesetteld heb op de bank, omringd door dozen vol rommel uit de kelder, wordt er op het raam geklopt. Ik kijk geschrokken op, recht in het gezicht van de glazenwasser.
‘Ben je d’r weer?’ roept hij door het gesloten raam. ‘Ben je op vakantie geweest ofzo?’
‘Ja!’ roep ik terug, en dan hijs ik mezelf omhoog om het raam open te zetten.
‘Ja joh’ zegt de glazenwasser, ‘ik ben de vorige maand wel een keer of drie bij je aan de deur geweest. Normaal ben je er meestal ’s avonds wel!’
‘Klopt’ antwoord ik ‘we waren op vakantie. Ik had nog aan je gedacht maar ik vond het een beetje ver gaan om een briefje op de deur te hangen met “wij zijn op vakantie”.’
‘Nee, dat moet je niet doen’ grijnst hij. ‘Maar ik ben blij je weer te zijn.’ Hij wijst naar mijn buik: ‘en wat heb je nou toch gedaan?’
‘Ja, nog vier weekjes en dan komt de volgende!’
‘Weet je wat het wordt?’
‘Een jongetje’
‘Nou da’s mooi, dan kan daarna de rem erop. Dat heb ik ook altijd tegen mijn vrouw gezegd: ik stop er eerst een jongen in en daarna een meisje, en dan gaat de rem erop.’
Ik houd wijselijk mijn mond. Hij begint intussen herinneringen op te halen. ‘Bij mijn oudste hadden we een verloskundige die mijn vrouw als een speer naar het ziekenhuis stuurde. Op 29 december was het, ze wilde niet eens meer een bakkie bij ons doen, reed door alle rode stoplichten. En mijn zoon is uiteindelijk pas op 2 januari geboren!’
‘Dan had ze dat bakkie ook nog wel kunnen doen’ lach ik.
‘Ja, ik zal het je nog sterker vertellen. De bevalling liet maar op zich wachten. Op een gegeven moment, ik zal het nooit vergeten, kwam er een enorme verpleegster aanzetten. Echt een heel dik mens, over de 100 kilo. Ze zegt tegen die verloskundige: en nu aan de kant mevrouwtje. En hop, daar ploft ze zo bovenop de buik van mijn vrouw.’
‘Wat???’
‘Ja, en plop, daar komt mijn zoon eruit. Ik zeg het je, zij ploft bovenop die buik en direct steekt die kop van mijn zoon naar buiten.’
‘Jemig, dat lijkt wel een tekenfilm!’
‘Ja, en bij mijn dochter was ik te laat. Die was al geboren toen ik in het ziekenhuis aankwam. Lag helemaal alleen op een kamertje, want ze waren mijn vrouw aan het stikken. Een paar van die stikkies. Ik zei nog: kan je het niet even helemaal dichtstikken, hahaha.’
Met een flinke zwaai haalt hij zijn spons over het raam. Ik nestel me weer op de bank tussen de dozen. Maar dat beeld van die dikke vrouw en die zwangere buik – het laat me voorlopig niet los.

  6 comments for “Glazenwasser

  1. Lilian
    22 jul ’09 at 16:17

    Haha wat een subtiele glazenwasser

  2. rieneke
    22 jul ’09 at 21:18

    Ach joh.. die man heeft gewoon te vaak naar “Ace Ventura Pet Detective” gekeken.. zoiets komt in deze tijd/de werkelijkheid toch niet meer voor..? (hoop ik toch.. en anders ben ik blij dat ik m’n bevalling al achter de rug heb. Sterkte Dorieke!)

  3. Ronney
    23 jul ’09 at 7:11

    @Rieneke: volgens mij bedoel je Ace Ventura When nature calls, da’s het vervolg.. Anyway, voor beide films geldt dat je ze niet te vaak kunt zien :)

  4. Liesbeth
    23 jul ’09 at 17:25

    Volgens mij komt het nog wel voor en het heet fundus expressie… Maar maak je niet teveel zorgen Door, elke bevalling is anders dus je kunt je toch niet voorbereiden. En ik was destijds erg bemoedigd door jouw Vangnet (http://www.doriexel.nl/?p=135) dus laat je zelf ook weer dragen!!!

  5. dorieke
    23 jul ’09 at 19:17

    Wauw, komt het echt voor??? Ik dacht dat het echt een sterk verhaal was. Nou heerlijk toch als er een tientonner op je buik gaat zitten, hoef je zelf niet al die moeite voor het persen te doen ;)

  6. Carin
    23 jul ’09 at 23:27

    Bij Sara hebben ze dat ook gedaan, komt best vaak voor hoor. Het was toen een hele kleine gynaecoloog die een bankje nodig had om er bij te kunnen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.