MJ

En terwijl de halve wereld rouwt om Michael Jackson schilderen wij Muis en Kora op de muur van het nieuwe kamertje van Lauren. Ik zit met een kwastje in mijn hand op de grond, Ak zit een treetje hoger op een krukje. Ik zet de lijnen, hij kleurt in. Alle deuren staan open en uit de woonkamer horen we hit na hit van MJ. Zo met een schilderskwastje in je hand kun je gemakkelijk je gedachten laten gaan. Die van mij zwermen een beetje rond het bleke gezicht van MJ. Niet dat ik persoonlijk iets met hem had – ik vind zijn muziek niet veel aan behalve de smartlappen en het liedje Billy Jean omdat ik die tekst grappig vind rijmen. Over hem als mens weet ik ook veel te weinig om er een oordeel over te hebben, al liggen de oordelen wel voor het grijpen en zou ik er makkelijk een op kunnen pakken. Dat hij de wereld van de popmuziek op zijn kop heeft gezet bijvoorbeeld, of dat hij nooit volwassen wilde worden, of dat hij heel heel zielig was. Op de radio hoorde ik iemand heel hard huilen om zijn dood, en toen bedacht ik tot mijn schrik ‘ik kom er niet echt ín, met die dood van MJ’. Dus dat is blijkbaar wat ik wil: ‘erin’ komen, meedoen, meevoelen, meerouwen. Willen we als maatschappij zelfs van de dood nog iets maken? Ik herinner me de tragische dood van Lady Di en de zoetsappige emotionele hit van Elton John die erop volgde (goodbye England’s Rose), en ik weet zeker dat er heel wat traantjes zijn geplengd bij het beluisteren van die song. Collectieve rouw, het heeft vast een functie. Misschien stoppen we er de tranen in die we moeilijk kunnen laten gaan als de pijn dichterbij komt. Of misschien is de allerbelangrijkste functie wel dat we er alles juist mee op een afstand kunnen houden. Dat je kunt denken ‘Wow wat verschrikkelijk, en wat een rottig einde, en wat erg dat hij zo ongelukkig was, en trouwens, is dat ene oor van Muis niet veel breder dan de andere?’.

Post navigation

  4 comments for “MJ

  1. Rianne
    1 jul ’09 at 11:18

    Hehe, zie ik eindelijk mijn onderbuikgevoelens van de afgelopen dagen rond de aandacht voor MJ’s dood in woorden uitgedrukt.

  2. Ronney
    1 jul ’09 at 12:32

    MJ ken ik alleen als popartiest. En als popartiest is hij in ieder geval niet ‘te laat’ gestorven. Hij had z’n beste tijd wel gehad.
    Het menselijke aspect, ach, daar ga ik me maar niet tegenaanbemoeien..

  3. Rianne
    1 jul ’09 at 13:20

    “ik vind zijn muziek niet veel aan”… Dorieke! Je vergeet iets essentieels. ‘Don’t stop til’ you get enough’ vormt natuurlijk een uitzondering. Steeds als de eerste tunes van dit nummer de afgelopen dagen op de radio klinken, zie ik ons spetterend optreden op Elises bruiloft weer voor me van de SIS-ters alias Plien en Bianca en ‘schijnt het zonnetje weer helemaal in m’n hart’. Check: http://www.youtube.com/watch?v=sI0SZH-CYyE

  4. Els
    1 jul ’09 at 22:07

    OW helpie Rian, ik was even bang dat er ergens een video opname van ons stukje was opgedoken en dat die link naar youtube daar naar verwees. Fieewww….das een opluchting ;)

    Maar nee…moet zeggen dat t me ook weinig doet; de dood van MJ. En ik huil tegenwoordig om alles…dus dat zegt wel wat. (zo vind ik het om de een of andere reden best erg dat Martin Bril is overleden. Kan er alleen niet precies de vinger opleggen waarom….? )

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.